KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/1908 E., 2014/6441 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/193118
- Mahkemesi
- Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 10/05/2012
- Numarası
- 2010/339 Esas, 2012/102 Karar
- Suç
- Zimmet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanıklar müdafiinin sanık N.. K.. hakkındaki temyizinin sadece vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek, incelemenin M.. K.. yönünden mahkumiyet hükmüne, N.. K.. yönünden ise vekalet ücreti talebine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/10/1978-2/324-350 sayılı Kararında belirtildiği üzere.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas aldığı ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngördüğü, buna göre, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdiri mümkün bulunmadığı da nazara alınarak kendisini aynı vekille temsil ettiren sanıklardan M..
K..'un mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeniyle beraetine karar verilen N.. K.. lehine ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; zimmet eylemi kooperatif üyesi olan katılan adına gerçeğe aykırı olarak üyelikten ayrılma dilekçesi ve ödeme makbuzu tanzim edilip kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesinde yer alan düzenleme nedeniyle,
sanık hakkında sahtecilik suçundan da hüküm kurularak lehe yasa tartışması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve katılan vekilinin sanık tarafından zararın kısmen karşılandığına dair dilekçesine istinaden zararın tamamen tazmin edildiği kabul edilerek anılan Yasanın 248/2. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/1908, K. 2014/6441, 10 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama