Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9965 K.2025/6759

Sanık hakkındaki sonuç cezayı artırmamakla birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/5. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğu yönünden İlk Derece Mahkemesince sınırlı olarak yapılan uygulamanın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından aynı Kanun'un 53/1-a maddesindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklama şeklinde sanık aleyhine uygulama yapılan 08.03.2022 tarihli hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın temyiz yasa yoluna tabi olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/337 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan açılan kamu davasında değişen suç vasfına göre eyleminin rüşvet alma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 252/2. maddesi delaletiyle 252/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-5. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. B.

İstinaf Sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2022/429 Esas, 2022/534 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hak yoksunluğuna ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi kapsamında sınırlı uygulama yapılan hükmün aynı Kanun'un 53/1-a maddesindeki tüm hak ve yetkileri kapsar mahiyette düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan hüküm kurulması ve takdiri indirim nedenleri uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Rüşvet anlaşmasının olmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın eyleminin sübutu halinde görevi kötüye kullanma suçuna vücut vereceğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının isabetsiz olduğuna ve sair hususlara, İlişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın suç tarihinde Elazığ Eğitim ve Araştırma Hastanesinde operatör doktor olarak görev yaptığı ve mide küçültme operasyonları gerçekleştirdiği, sanık adına oluşturulmuş ve temyiz dışı sanık ... tarafından yönetilen sosyal medya hesabı üzerinden yine temyiz dışı katılan sanık ...'un ... ile iletişime geçtiği, ...'in ...'dan ameliyat günü verme adı altında 500 TL para istediği, ...'un da sözü edilen parayı gönderdiği, bu şekilde sanığın ...'i aracı kılmak suretiyle rüşvet alma suçunu işlediği kabul edilerek hakkında mahkumiyet kararı verilmiş ise de;

sanığın aşamalarda ...'in istediği paralardan haberdar olmadığını ve kendisi ile kurmuş olduğu yakınlık nedeniyle elektronik posta şifresinin ...'de bulunduğunu savunması, ... tarafından dosya arasına sunulan ve mahkemece hükme esas alınan konuşma içeriklerinde sanığın ...'dan bizzat ameliyat için para istediğine dair herhangi bir ibare bulunmaması keza elektronik posta şifresinin ...'de olduğuna yönelik aksi kanıtlanamayan savunması karşısında, sanığın rüşvet aldığına dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu mahkumiyet hükmünün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi gereği Elazığ