Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/257 K.2023/28

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.04.2008 tarihli ve 2008/946 Soruşturma, 2008/267 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, yaralama ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin birinci fıkrası,

86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılma talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2008 tarihli ve 2008/173 Esas, 2008/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51 inci maddesi birinci fıkrası gereğince hapis cezasının ertelenmesi sonucu hakkında 1 yıl 6 ay denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesine;

mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesi ve 62 inci maddesi uyarınca 100 gün adli para cezasına, bu para cezasının aynı Kanunu'nun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 2.000,00 TL olarak ödenmesine; kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası 62 inci maddesi uyarınca 100 gün adli para cezasına, bu para cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 2.000,00 TL olarak ödenmesine dair sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2008 tarih 2008/173 Esas 2008/344 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 24.01.2013 tarih 2012/9449 Esas 2013/1346 Karar sayılı ile;

''a) Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve 1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanığın anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

b) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda maddi zararın söz konusu olamayacağı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında manevi zararın da gözönünde bulundurulamayacağı gözetilerek CMK'nın 231/6. maddesindeki ölçütler irdelenmeden, zararın karşılanmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yatağan Asliye Ceza Makemesinin, 05.11.2013 tarihli 2013/150 Esas 2013/307 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmıştır.

5. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2017 tarihli 2016/449 Esas 2017/445 Karar sayılı kararı ile 02.09.2016 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereği sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurularak hükmün açıklanmasının değerlendirilmesi için ihbarda bulunulması üzerine Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/536 Esas, 2018/827 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hüküm aynen açıklanarak konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 5 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Tanık S. Ç. dışında olayı gören kimse olmaması nedeniyle tanık delili ve başka delil olmadığı halde suç isnadı sonucu eksik inceleme ve araştırma ile mahkûmiyet hükmünün kurulduğuna, 2. Gerekçeli kararın geç yazılarak tebliğ edilmesi neticesinde hak ihlali olduğuna, 3. Vesaireye İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği tanık S.Ç. beyanı ve 02.04.2008 tarihli tutanaklar ile anlaşılmıştır.

GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.12.2013 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 02.09.2016 tarihleri arasında durduğu da gözetilerek suç tarihi olan 02.04.2008 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2008 tarihli ve 2018/536 Esas, 2018/827 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,