Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12501 K.2025/2790

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.GEREKÇE Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen kararın incelenmesinde, sanığın mağdurun sürücü koltuğunda oturduğu araca av tüfeği ve silahla defalarca kez ateş ettiği, olay yeri inceleme raporunda katılana ait .. ... plakalı araçta sürücünün bulunduğu yere de denk gelecek şekilde birden fazla mermi izi bulunduğunun tespit edildiği,

mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanlarında aracın içerisinde eğilerek yara almadan kurtulduğunu belirttiği dikkate alındığında sanığın üzerine atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81. maddesinde düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.