Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13439 K.2025/3429

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

1.Sanığın, önce telefonla katılanı arayarak tehdit ettiği, yaklaşık bir saat sonra katılanın ikametine giderek silahla tehdit ettiği olayda; sanığın tehdit eylemlerini kısa zaman aralığı içinde ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirmiş olduğu anlaşılmakla katılana yönelik eylemlerinin bir bütün halinde tek eylem olarak nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinde düzenlenen suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2.Sanık hakkında netice cezanın 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi, Kabule göre de.

Sanık hakkında 1 yıl 13 ay hapis cezası verilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen "Hapis Cezasının Ertelenmesi" hükümlerinin iki yıldan fazla olan mahkûmiyet hükümleri için uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,