Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13446 K.2024/1107

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bahçe Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2012 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 53 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Bahçe (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi 15/03/2012 tarihli ve 2012/6 E, 2012/52 K. sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 cümle, 62, 53 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle Bahçe Sulh Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli ve 2013/114 Esas,2013/93 Karar sayılı karar kararı ile mahkûmiyetine karar verildiğinin bildirilmesi üzerine, Bahçe Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli ve 2014/27 Esas, 2014/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 cümle,53 maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bahçe (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli ve 2014/27 Esas, 2014/60 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 06.04.2017 tarihli ve 2015/23872 Esas, 2017/10994 Karar sayılı ilamı ile, " ...

6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması .." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine, Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2019 tarihli ve 2017/143 Esas, 2019/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 cümle, 53 maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6.Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2019 tarihli ve 2017/143 Esas, 2019/9 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/2333 Esas, 2020/13289 Karar sayılı ilamı ile, " Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması 2-(...) Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi,

bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında, Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu.." Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli ve 2021/26 Esas 2022/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 cümle, 62, 53 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın Temyiz Sebepleri Atılı suçu işlemediğine, çelişkili tanık beyanlarıyla hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanık ...'ın katılan ...'nın kayınbabası olduğu, olay tarihinde aralarındaki ailevi nedenlerden ötürü sanığın katılana hitaben "sen ne yapmaya çalışıyorsun? bak ...! benim ne eşim, ne çocuğum ne de bekleyenim var, anam avradım olsun seni vururum" şeklinde tehdit ettiğinin, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalardaki ifadelerinde özetle, olay tarihinde akşam saatlerinde eşi ..., kayınvalidesi ... ve küçük çocuklarının evde bulunduğu sırada telefonunun çaldığını, arayanın komşusu ... olduğunu, kendisine eşi ve kayınvalidesi ile birlikte evde oturduklarını söylediğini, ...'nin kendisine telefonda sanık olan kayınbabasıyla ilişkisi olduğunu, ancak bu ilişkiyi bitireceğine dair yemin etmek istediğini bildirdiğini, kayınvalidesinin gelsin demesi üzerine ...'nin evlerine geldiğini, ardından da sanığın geldiğini, sanığın kendisine hitaben sen ne yapmaya çalışıyorsun deyince kendisine olayı anlattığını,

bunun üzerine sanığın " bak ... benim ne eşim, ne çocuğum, nede bekleyenim var, anam avradım olsun seni vururum" dediğini.." beyan etmiştir.

3.Sanık aşamalardaki ifadelerinde özetle, ".. yaklaşık olarak 3 aydır komşusu ... ile gönül ilişkisi olduğunu ve bunu ailesinin bildiğini, damadı olan katılanın kendisiyle olan ilişkisini bitirmesi konusunda ...'yi sıkıştırdığını, bunun üzerine ...'nin katılanın evine giderek ayrıldığına dair yemin edeceğini bildirmesi üzerine arkasından kendisinin de gittiğini, içeriye girdiğinde resmi nikahlı eşi, kızı ve damadının orada olduğunu, müştekiye ne yapmaya çalışıyorsun, özel hayatıma neden karışıyorsun, buna ne hakkın var dediğini ve olay yerinden ayrıldığını, bunun dışında hiçbir olayın gerçekleşmediğini,

üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini..." beyan etmiştir. 4. Tanıklar A.S., M.P. ve E.C.'nin ifade tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Atılı Suçu İşlemediğine, Çelişkili Tanık Beyanlarıyla Hüküm Kurulduğuna, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden.

Katılanın aşamalardaki kararlı ve değişmeyen beyanları, tanıklar M.P. ve E.C.'nin katılanın beyanlarını destekleyen anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, kolluk görüntü izle tutanağı, "Hukuki Süreç" başlığı altında (4) ve (6) numaralı paragrafında yer verilen Yargıtay bozma ilâmları dikkate alındığında, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı anlaşıldığından,

sanığın temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka ayrılık bulunmamıştır. B.

Vesaire Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR