Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13473 K.2023/10280

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2011 gün 2010/48376 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

6. Sulh Ceza Mahkemesinin, 31.03.2011 tarihli ve 2011/140 Esas, 2011/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 27.04.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. ...

71. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/457 Esas, 2015/834 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 12.05.2013 tarihinde ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçunu işlediğine ilişkin Büyükçekmece

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli ve 2013/481 Esas, 2014/167 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 25.02.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 4. ...

71. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/457 Esas, 2015/834 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.04.2018 tarihli ve 2017/8481 Esas, 2018/6468 Karar sayılı kararı ile.

"02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. ...

51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/316 Esas, 2019/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 6. ...

51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/316 Esas, 2019/95 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2019/8767 Esas, 2021/27753 Karar sayılı kararı ile; " 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan;

"hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. ...

51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/316 Esas, 2019/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

8. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2022 tarihli ve 2022/134294 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

Sanığın mağdurdan alacağını tahsil etmek amacıyla mağdura " Bacaklarını ikiye ayıracağım seni, oğlan yapacağım" şeklinde mesajlar göndererek tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında sanığın eyleminin sübutu halinde nitelikli yağmaya teşebbüs veya yağma suçunun daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen hukuki alacağın tahsili amacı ile tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek,

görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR