Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2023/17833 E. , 2025/8075 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/212 E., 2016/23 K. SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/2
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2023/17833 E. , 2025/8075 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/212 E., 2016/23 K. SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde Sakarya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/212 Esas, 2016/23 Karar sayılı kararının sanık, ... ve ... kayyımı tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 1. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Mağdur ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli ve 2020/23107 Esas ve 2022/21643 Karar sayılı ilamı ile mağdurun kovuşturma aşamasında 15 yaşını doldurmadığı, şikâyet hakkını bizzat kullanmayacağı, bu hakkın kanuni temsilcisi tarafından kullanılabileceği, ancak mağdurun annesi ve velisi olan ... 'ın sanığın eşi olması nedeniyle, mağdur ile arasında menfaat çatışması bulunduğu gözetilerek mağdurun temyiz inceleme tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlayıp, şikayet hakkını kullanmaya ehil duruma geldiği ve mağdurun temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın mağdura tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle mağdur vekilinin temyiz istemi hakkında karar vermeye yer olmadığına ve dosyanın karar mahkemesine geri gönderilmesine karar verildiği, bunun üzerine gerekçeli kararın mağdur ...'a usulune uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak mağdur ...'ın temyiz isteminde bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, 2. Sanık ve katılanlar ... ve ... Kayyımının Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümlesine uyan tehdit suçunun ve aynı Kanun'un 86/2, 3-a maddesine uyan nitelikli kasten yaralama (4 kez) suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca dava zamanaşımını süresine kesen en son işlemin 13.01.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmadığı anlaşılmakla, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın, katılanlar ... ve ... kayyımının temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.09.2025 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.