Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3934 K.2024/1112

Sanık hakkında üzerine atılı hakaret suçtan doğrudan verilen adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci maddesi uyarınca temyizinin mümkün bulunmadığı belirlenmiştir B.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.04.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c, 43/2, 53/1, 125/1-4, 43/2, 53/1 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır. 2. Denizli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2013 tarihli ve 2013/220 Esas, 2013/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 43, 62, 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis, hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 125/1-4, 62, 52/2-4 üncü maddeleri gereğince doğrudan 1.740,00 TL adli para, cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir.

3. Sanığın 25.10.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/1257 Esas, 2015/808 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiğinin ihbarı üzerine, Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/822 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi 1. Eşinin maaşından kaynaklanan alacağını istediğine, atılı suçları işlemediğine, 2. Vesaire İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Oluş ve dosya kapsamına göre; katılan ...'in aşamalarda alınan ifadelerinde özetl, ".. kardeşi ... ile birlikte tekstil işi yaptığını, olay günü saat kardeşini beklediği esnada (...) plakalı araçla 4 şahsın yanlarına geldiğini, daha önceden işyerinde çalışan ...'in eşi olduğunu bildiği ...'in aracın sağ ön kapısından inerek yanına geldiğini, diğer şahısların da araçtan indiklerini, ...'in kendilerine "Sizden haraç alacağım, para alacağım, vermezseniz hepinizin amına korum, sizi öldürürüm, keserim, gebertirim, işyerini yakarım, yıkarım." diyerek tehdit ettiğini, ne parası istediğini sorduğunda yine küfür ederek üzerine yürüdüğünü,

ancak geldikleri aracın şoför mahallinden inen erkek şahsın ...'in kollarından tutarak araca bindirdiğini ve uzaklaşıp gittiklerini, sokağın başında beklemeye devam ettiklerini, 15-20 dakika aralıklarla işyerinin önünde korna çalarak taciz eder gibi geçtiklerini.." beyan ettiği, sanık ...'in ise aşamalarda alının ifadelerinde özetle, ".. eşinin önceden müştekilerin işyerinde çalıştığını, 5 aylık maaş alacağı kaldığını... işyerinin önceden geçerken ...'ı gördüğünü, aracın camını açarak eşinden dolayı alacağını istediğini, ...'ın para vermem diyerek kendisine ana-avrat küfür ettiğini,

tam araçtan ineceği sırada işyerinde çalışan ...'in kendisini tuttuğunu, başka yerde hallet, burada olmaz dediğini, olay yerinden uzaklaştığını, yarım saat sonra tekrar alacağını istemeye gittiğini, yine küfür ettiklerini.." beyan ile suçlamayı kabul etmemiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ve katılan beyanlarından, sanığın eşinin iş yerinden olan alacağının ödenmesini istediğini, buna karşılık katılanın ise borcunun bulunmadığını belirterek sanığın para alacağım, haraç alacağım diyerek tehdit ettiğini, ileri sürdüklerinin anlaşılması karşısında, sanığın katılanlara yönelik eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması,

bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi, Nedenleriyle hükümde hukuka aykırılıklar bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde. Ön inceleme bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2015/822 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde İse.

Gerekçe bölümünde (1-2) başlıklı paragraflarda açıklanan nedenlerle Denizli