Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3055 K.2025/11153

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde 02.03.2024 tarihli ve 7499 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile yapılan değişiklikle temyiz süresi “hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğ edildiği tarihten itibaren iki hafta” şeklinde düzenlenmesi nedeniyle tebliğnamedeki sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini isteyen görüşe katılınmayarak yapılan incelemede.

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2. maddesinde düzenlenen nitelikli tehdit suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin ilk mahkûmiyet kararının verildiği 14.05.2015 tarihi ile temyiz incelemesine konu son mahkûmiyet kararının verildiği 14.03.2024 tarihi arasında dolduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,