Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/334 K.2025/10583

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma öncesinde kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesine ait ilama konu suçun işlendiği tarihte, sanığın18 yaşından küçük olması nedeniyle, bu ilamın tekerrüre esas alınmaması isabetli ise de.

09.06.2013 tarihinde infaz edildiği anlaşılan Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/456 Esas, 2008/455 Karar sayılı ilamının daha ağır ceza içermesi nedeniyle tekerrüre esas alınması gerekirken, yazılı şekilde Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/10 Esas, 2014/353 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.