Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3540 K.2025/10018

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın kovuşturmada bildirdiği adresin, aynı zamanda MERNİS adresi de olduğu, bu adrese sanığın yokluğunda verilen hükmün doğrudan MERNİS kaydı ile tebliğe çıkarıldığı, 04.06.2016 günü de 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak doğrudan bu yolla tebligat gerçekleştirilemeyeceğinden tebliğin usûlsüz olduğu, şu hâlde sanığın öğrenme ile yaptığı 30.10.2020 ve sanık müdafiinin 14.04.2023 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkumiyet tarihi olan 28.04.2016 olduğu ve bu tarihten, inceleme tarihine kadar, 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.