Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/5852 K.2025/2124

KANUN YARARINA BOZMA Basit tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-3. cümle, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/428 Esas, 2023/903 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 21.10.2024 gün ve 94660652- 105-42-8917- 2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2024 gün ve 2024/108930 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE.

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 125/1-4, 105/1 ve 105/2-e maddeleri uyarınca basit tehdit, hakaret ve cinsel taciz suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden cinsel taciz suçundan ve hakaret suçundan beraatına, incelemeye konu basit tehdit suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında cinsel taciz suçundan beraatına dair karar verilmesi sebebiyle,

basit tehdit suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı,

bu hâli ile uzlaşmaya tabi basit tehdit suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.