Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/6083 K.2026/2744

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/262 Esas, 2023/290 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d-h, 168/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 27.05.2024 tarihli ve 2023/3924 Esas, 2024/1754 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın ilk eyleminde mağdur ...'tan çıplak el ile darp etmek ve bıçak göstermek sureti ile 300,00 TL'yi zorla aldığı, ilk eyleminden yaklaşık bir saat sonra müşterek konuta tekrar gelerek bu defa mağdurlar ... ve ...'ı çıplak el ile darp etmek sureti ile zorla 500,00 TL aldığı,

son eylemde ise yine mağdur ...'ı tehdit ederek 20 Doları almaya çalıştığı sırada yakalandığı olayda, sanığın farklı zamanlarda gerçekleşen eylemlerinin belli bir miktara özgülenmediği anlaşılmakla, sanığın her bir eyleminin ayrı yağma suçunu oluşturmasına rağmen tek bir yağma suçundan ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, dolayısıyla ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri ve düzeltme dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin 27.05.2024 tarihli ve 2023/3924 Esas, 2024/1754 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 303 üncü maddesi gereğince hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafındaki ".. ayrıca mükerrir hakkında cezasının infazından sonra DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA," ibaresinin tamamen çıkartılmak suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak,