Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3967 K.2026/986

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.09.2021 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B. Mustafakemalpaşa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli kararı ile; sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli kararı ile.

"Suçtan zarar gören konumunda olan Diyanet İşleri Başkanlığının davadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli karar ve sanığın istinaf dilekçesinin de tebliğ edilmediği anlaşılmakla, adı geçen kuruma gerekçeli karar ve sanığın istinaf dilekçesinin tebliğ edilerek, istinaf için öngörülen yasal süre de beklenildikten sonra istinaf dilekçesi verilmesi halinde istinaf dilekçesinin sanığa tebliğ edilerek dosyanın yeniden gönderilmesi için ilk derece Mahkemesine iadesine," karar verilmiştir. D.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli kararı ile.

"Dosya kapsamına ve aksi ispatlanamayan sanık savunmasına göre, sanığın camiye ait şadırvandaki muslukları taş ile kırarak götürdüğü, bu şekilde hırsızlık suçun işlediği, muslukları kırmaya çalışırken elinden fırlayan taşın lavaboya gelerek kırılmasına neden olduğu anlaşılmakla, mala zarar verme suçu kasıtla işlenebilen suçlardan olduğundan ve sanığın mala zarar verme kastının da bulunmadığından atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gibi, Kabule göre de.

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 153/1. maddesinde düzenlenen ibadethanelere zarar verme suçuna oluşturmasına rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinden uygulama yapılmasının da hukuka aykırı olduğu, Sanığın istinaf talebinin bu nedenle yerinde olduğu anlaşılmış ise de, bu hukuka aykırılığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 303/1-a ve 280/1-d maddeleri gereğince yeniden duruşma açılıp olayın daha ziyade aydınlatılmasına ihtiyaç duyulmadan giderilebileceği anlaşıldığından, yerel mahkeme kararının, kamu malına zarar verme suçuna ilişkin (A 2) hüküm fıkrasının tüm bentleriyle birlikte hükümden çıkarılarak,

yerine "Her ne kadar sanık hakkında mala zarar verme suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, atılı eylemin ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturacağı, ancak sanığın zarar verme kastının bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince beraatine," şeklinde karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilmesine, bu şekilde 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a,d maddeleri gereğince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine," karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 153/1 maddesinde tanımlanan ibadethanelere zarar verme suçunu oluşturduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288. ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Mustafakemalpaşa