Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/7317 K.2026/1278

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1. Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde.

Hükümlünün İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.04.20 16... /911 Esas, 2016/262 Karar sayılı dosyasında nitelikli hırsızlık suçundan hakkındaki mahkumiyet kararını temyiz ettiği ancak Dairemizin 24.01.2022 tarih ve 2021/4978 Esas, 2022/509 Karar sayılı ilamı ile 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz talebinin reddine karar verildiği, diğer sanıklar yönünden bozulan kararın ...'a da sirayetine karar verildiği,

ancak bozmanın hükmü temyiz etmeyen ...'a sirayet ettirilmesinin, bozmadan sonra verilen 28.04.2025 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükmün temyiz edilme olanağı bulunmadığından, hükümlü müdafıi'nin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki emredici hüküm uyarınca duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken sanıklar müdafiilerinin yokluğunda, yeni bir müdafii görevlendirilmeden ya da müdafii temini için duruşma ertelenmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca savunma hakkının kısıtlanması,