KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2022/4477 E., 2024/1414 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/470 E., 2022/940 K.
- Hüküm/karar
- Esastan Red
- İlk derece mahkemesi
- Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/67 E., 2021/358 K.
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinin haksız feshedildiğinin tespiti ve irat kaydedilen teminat bedelinin tahsili isteminde; davacı yüklenicinin 26.03.2020 tarihi itibariyle 42,06 oranında işi tamamlamış olduğu, davacı yüklenicinin belirlenen iş programının gerisinde kaldığı, davacı yüklenici tarafından, ekonomik nedenler ve pandemi koşulları nedeniyle sözleşmenin tasfiyesi talep edilmiş ise de, davalı idare tarafından Bakanlık görüşü alınarak bu taleplerinin reddedildiği, davacı yükleniciye işi tamamlaması için iki kez ek süre verilmiş olduğu, davacı yüklenici tarafından ek sürelere itiraz edilmediği,
ek süreler sonrasında davacı yüklenicinin işe devam edip hak ediş aldığı, davalı idare tarafından yapılan denetimler neticesinde davacı yüklenicinin iş programının gerisinde kaldığının tespit edilerek, 13.10.2020 tarihi itibariyle sözleşmenin feshedildiği ve teminat bedelinin irat kaydının yapıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2022/4477, K. 2024/1414, 13 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama