KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2023/2996 E., 2024/4090 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2021/1094 E., 2023/485 K.
- Karar
- Esastan Red
- İlk derece mahkemesi
- Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/238 E., 2021/58 K.
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
1- İlk derece mahkemesince, sözleşme konusu arsanın fiilen teslimine ilişkin bir tutanağın dosyaya ibraz edilmediğinden inşaat süresinin ruhsatın alınma tarihinden itibaren başlayacağı, yapı kullanma izin belgesinin 07/10/2013 tarihinde alındığı göz önünde bulundurulduğunda eserin sözleşmede belirlenen süre içinde tamamlandığı, eserin mimari projesinin 4 yıldızlı olarak hazırlandığı, sözleşmede karşılıklı mutabık kalınan projenin uygulanacağının kararlaştırıldığı,
davacının projeden sonra sözleşmeyi devraldığı nazara alındığında bunu bilebilecek durumda olduğu ve eseri ihtirazi kayıtsız teslim alan alacaklının TMK'nın 477. maddesi uyarınca gecikme tazminatı isteyemeyeceği gibi ayıba karşı tekellüf hükümlerine başvuramayacağı, davalı tarafından payın 27/07/2013 tarihinde devredilmekle uzun zaman bu duruma sessiz kalan davacının devre zımmen muvafakat verdiğinin açık olduğundan itibar edilemeyeceği nedenleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; yapı kullanma izin belgesi 07.10.2013 tarihinde alınmakla TBK 179. ve 477. maddeleri gereği davanın reddinin usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/2996, K. 2024/4090, 14 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama