Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3524 K.2024/4824

1- İlk Derece Mahkemesince, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davasında HMK'nın 323/1-a ve 326. maddeleri gereğince ve TBK.'da düzenlenen sebepsiz zenginleşmeden doğan borç ilişkileri kuralına göre davacı tarafça yatırılan peşin harcın, İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/344 Esas sayılı dosyasındaki karara göre ve haklılık payı oranında sorumlulardan istemesi mümkün bulunduğu ve istek yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı davacılar ve birkısım davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2016/5105 Esas, 2019/3602 Karar sayılı ilamıyla ve bir kısım davalılar vekilinin ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, diğer temyiz itirazları yönünden ise İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/344 Esas sayılı dosyanın 08.06.2010 tarihinde karar verildiği, temyiz süresinde davacı tarafından yargılama giderleri açısından temyiz edilmediği, temyizden sonra verilen tavzih kararının Dairemiz tarafından bozulduğu, kararın kesin hüküm teşkil ettiği, bu nedenle yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle söz konusu kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3-İlk Derece Mahkemesi bozma üzerine verdiği bozma ilamındaki gerekçelerle davanın reddine ilişkin ikinci karara karşı davacılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davacılar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.