Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/3747 K.2024/4909

1) İlk Derece Mahkemesince, davacı yüklenici tarafından çatı katı ve bodrum katının kullanıma açılmasından dolayı bu yerlerin adına tescili, mümkün olmadığı takdirde sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı kazanımların davalılardan tahsili istemine ilişkin açılan davada; dava konusu taşınmazın tapuda 1-12 no.lu bağımsız bölümler ile kayıtlı olduğu, tescili istenilen bölümlere sonradan verilen numaraların tapu kaydında bulunmadığı, yapılan keşif ve sunulan bilirkişi raporuna göre tescili talep edilen 13-14-15-16 no.lu bölümlerin çatı katında bulunduğu ve projeye göre kapıcı dairesi olarak tespit edildiği,

17-18-19-20-21-22 no.lu bölümlerin bodrum katta bulunduğu ve projeye göre depo olarak göründüğü ve ortak kullanım yeri olduğu, davacının dava konusu ettiği yerlerin Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 4. maddesine göre ortak yer kapsamında kaldığı, davacının imar affından kaynaklı yapı kayıt belgesi almasının bu yerlerin davacıya ait olduğunu göstermeyeceği, dava konusu taşınmazda tadilat projesinin de yaptırılmadığı, davacı tarafın da ortak kullanım yerlerinin hukuka aykırı bir şekilde kullanıma açılmasından kaynaklı adına tescil ve sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince toplanan delillere ve özellikle dava tarihinde ve halen, davacı tarafından tescili istenen yerlerin mimari projesine göre ortak alan olup, kat maliklerinin arsa payı oranında hak sahibi olduğu bu yerlerin, tapuda ayrı bir bağımsız bölüm olarak kaydı bulunmaması ve satışının da mümkün olmamasına göre; mevcut delillerin takdirinin ve kararını dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilmiştir.

3- Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.