Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/9049 K.2023/655

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2015 tarihli, 2015/5887 Esas, 2015/11429 Soruşturma ve 2015/4824 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet (5607 sayılı Kanun) suçundan, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin 5 inci ve 10 uncu fıkraları uyarınca cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/1238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak sigaraların 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, 58 inci maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/1238 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.11.2019 tarihli ve 7-2015/406503 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1. Ticari amacı bulunmadığına,

2. Varsayıma dayalı gerekçe ile mahkumiyet kararı tesis edildiğine,

3. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde kollukça yapılan denetimlerde, sanığın, sevk ve idaresindeki elektrikli bisikletin üzerinde, siyah poşet içerisinde kaçak sigara taşırken görülmesi üzerine durdurulması sonucu yapılan kontrolde, 53 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... mahkemesince alınan savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, ele geçen kaçak sigaraları kişisel kullanımı için aldığını ve ticari amacının bulunmadığını belirtmiştir.

3. Olay tutanağında imzası bulunan tutanak tanıkları mahkemece dinlenmiş, benzer mahiyetteki beyanlarında, dışarıdan bakılmakla siyah poşet içerisinde sigara bulunduğunu fark ettiklerini, bunun üzerine müdahale ettiklerini, ele geçen sigara miktarının fazla olması nedeniyle işlem yaptıklarını belirtmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Mahkumiyet Kararının Gerekçesi Yönünden

Ele geçen ve kaçak olduğu tespit edilen 53 karton sigaranın kişisel kullanım miktarının üzerinde olduğunu kabul eden mahkeme gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

B. Re'sen Tespit Edilen Hukuka Aykırılıklar

1.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3'üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7242 sayılı Kanun) 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar,

pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen geçici 12 nci maddenin 2 nci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının ilgili mahkemesince saptanması gerekmektedir.

2.Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup hükümden sonra 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp,

aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B- 1,2) paragrafında açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/392 Esas, 2015/1238 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,