Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26364 K.2025/7452

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilerek indirim oranı belirtilmeden ihtarat yapılması ve hüküm verilinceye kadar ödeme yapabileceğinin ihtarı yerine belirli bir süre içerisinde ödeme yapması gerektiği ihtar edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2.Sanık hakkında kanun iadesi öncesinde verilen ilk kararda sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, temyize konu son kararda ise 2 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, aleyhe bozma yasağı gereği adli para cezası yönünden sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.