Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16878 K.2023/1504

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/488 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca erteli 10 ay hapis ve 80 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine, orijinal olduğu anlaşılan bir adet balatanın ise sanığa iadesine karar verilmiştir.

2.Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/488 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2017/6449 Esas, 2021/1084 Karar sayılı ilâmıyla.

"Türk Patent ve Marka Kurumundan suça konu ürünler üzerinde kullanılan markanın Resmi Marka Gazetesinde yayınlanma tarihi ile suç tarihinde geçerli bulunup bulunmadığının tespiti açısından marka tescil belgesinin emtia listesi ile birlikte onaylı ve renkli örnekleri getirtilip, katılan firma vekili tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan orijinal ürün ile sanığa ait işyerinden ele geçirilen ürünlerin karşılaştırılması suretiyle marka hakkının ihlal edilip edilmediği konusunda yeniden uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak,

dava konusu eşyalarda kullanıldığı iddia olunan marka ve logolar ile orjinal ürünlerde yer alan marka ve logoların karşılaştırılabilmesi için örnekleri veya resimlerinin de temyiz denetimine olanak verecek şekilde dosyaya eklenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de.

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu, 2)Adli emanetin 2014/789 sırasında kayıtlı olup katılan vekili tarafından dosyaya ibraz edildiği anlaşılan bir adet orjinal ürünün katılana iadesi yerine, sanığa iadesine karar verilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/122 Esas, 2022/557 Karar sayılı kararı ile sanığın hakkında marka hakkına tecavüz suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca, yüklenen suç açısından sanığın kast veya taksirinin bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın basiretli tacirden beklenen özen yükümlülüğünü yerine getirmediği için cezalandırılması gerektiğine ve taklit ürünlerin müsaderesine karar verilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan vekili 15.10.2014 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile sanığın işlettiği ...Otomotiv isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama - el koyma tedbirlerinin uygulanması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

Şikâyet dilekçesine ek olarak, iş yerine ait kartvizit, o yerden satın aldığını iddia ettiği bir adet TRW markalı fren balatası ve buna dair 128,00 TL bedelli fatura ile orijinal TRW markalı fren balatasını dosyaya delil olarak sunmuştur.

2.Niğde Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.10.2014 tarihli ve 2014/595 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, ilgili iş yerinde sanık da hazır bulunduğu halde yapılan aramada; iş yerinin birinci katının servis olarak kullanıldığı tespit edilmiş, ikinci katta bulunan yazıhane ve parçaların bulunduğu odada yapılan aramada, toplam altı takım TRW markalı fren balatasına el konulmuştur.

3.Soruşturma aşamasında, makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 31.10.2014 tarihli raporda; suça konu ürünler ile katılan vekili tarafından dosyaya ibraz edilen orijinal ürünlerin incelendiği ve yapılan gözlemsel analiz sonucunda suça konu ürünlerin orijinal olmadığı belirtilmişse de; düzenlenen bu rapor Yargıtay bozma ilâmında da belirtildiği üzere hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

4.Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

5.Sanık savunmalarında; suça konu balataların taklit olduğunu bilmediğini, bu ürünleri Adana'da faaliyet gösteren Özselim Otomotiv isimli firmadan fatura karşılığı satın aldığını, bu olaydan sonra Özselim Otomotiv firması ile görüştüğünü, mağduriyetini dile getirdiğini ve iade faturası düzenlendiğini beyan ederek dosyaya Özselim Otomotiv tarafından düzenlenen dört farklı fatura sunmuştur.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulduğu, ancak Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca tanzim olunan, 2021/368 sayılı Uzlaştırıcı Raporuna göre uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

7.Bozma ilâmı doğrultusunda Türk Patent ve Marka Kurumundan marka tescil belgelerinin emtia listesi ile birlikte onaylı ve renkli örneklerinin getirtildiği ve yeniden bilirkişi incelemesi yaptırıldığı anlaşılmıştır.

8.Sınaî mülkiyet uzmanı ile otomotiv ve makine mühendislerinden oluşan, 15.05.2022 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre; sanığın iş yerinde ele geçirilen balataların orijinal olmadıklarının, suça konu balatalar üzerinde katılan firma adına 2009 11571, 2009 12141, 2011 63588 ve 2012 52204 numaralı TRW markasının aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer şekilde kullanıldığı, bu ürünlerin satışa arzının katılanın markalarından doğan haklara iktibas suretiyle tecavüz oluşturduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Suçun Sübutu Yönünden Tüm dosya kapsamına göre, oto yedek parça ticareti ile iştigal eden sanığın, satışa sunduğu ürünlerin taklit markalı olup olmadığını yaptığı iş gereği bilebilecek durumda olduğu gözetilerek; sanığın sübut bulan suçtan mahkûmiyeti gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. B.

Suça Konu Eşyaların Müsaderesi Yönünden İddianamede müsaderesi talep edilen yedi adet balata ve sahibine iadesi talep edilen (orijinal) bir adet balata hakkında herhangi bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR