Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/3987 K.2024/2967

Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz süresinin mahkemece 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk müdafiin yanıltıldığı cihetle, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebebi, müvekkili hakkında verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanaklarına göre, 08.10.2015 tarihinde sefer yapmak için bekleyen ...plakalı yolcu otobüsünün bagaj kısmında yapılan kontrolde suça sürüklenen çocuk ... ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuk Furtan Yıldırım'a ait olan çanta ve çuvallardan şüphelenilmesi üzerine Erzincan 2. Sulh

Ceza Hâkimliğinin 2015/1857 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, toplam 443 karton kaçak sigara ele geçirildiği; 13.10.2015 tarihinde kolluk görevlilerince Erzincan Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/1572 Değişik İş sayılı önleme araması istinaden, uygulama noktasına gelen 61 S 1557 plakalı yolcu otobüsü durdurularak yapılan aramada, suça sürüklenen çocuk ...'a ait valizlerde 150 karton kaçak sigara ele geçirildiği ve ayrı ayrı açılan kamu davalarının birleştirilmelerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onuncu ve onsekizinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, ele geçen kaçak sigaraları satacağını beyan etmiştir.

08.10.2015 tarihinde ele geçen kaçak eşyalar için kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu, 13.10.2015 tarihinde ele geçen kaçak eşyalar için KEMT varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 1 yıl 6 ay hapis ve 15 gün adli para cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığında 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 18 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 19 gün adli para cezasına hükmedildiği,

ancak 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca verilen cezada 1/3 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 3 ay hapis ve 12 gün adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle sonuç cezanın değişmediği ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında ceza tayin edilirken 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası,

5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının sırasıyla uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de sonuç ceza değişmediğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, 08.10.2015 ve 13.10.2015 tarihlerinde suça sürüklenen çocuğun satacağını beyan ettiği kaçak sigaralar ele geçirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR