Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/8321 K.2025/9718

İdaresi olduğu, suçtan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyiz kanun yoluna başvurma yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğine ilişkin olarak; sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, Gümrük İdaresi, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan davaya katılabilecek surette suçtan zarar gördüğünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.Şikâyetçi ...

Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Atılı suçun mahiyeti gereği, sanığın eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla somut olaya uygulanması gereken 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu, suçtan zarar görmeyen ...'nın 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, II.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Olayın oluş biçimi, sanık tarafından tezgâhta kaçak sigara satışı yapıldığı yönündeki ihbar üzerine olaya müdahale edilmesi, sanığın aşamalardaki savunması, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı karşısında, ticari kastla hareket ettiği sabit olan sanığın atılı kaçakçılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.