Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/10590 K.2024/1579

Başsavcılığınca 2021/882 Soruşturma numarası ile yürütülen soruştuma sırasında 05.10.2021 tarihinde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama ve el koyma kararı üzerine, şüpheli Burhan Yanar'ın iş yerinde arama yapıldığı, arama sırasında 7 adet gümrük kaçağı cep telefonu ele geçirildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 127. maddesi gereği arama ve elkoyma kararının onanmasının talep edildiği, Ahlat Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.10.2021 tarihli 2021/369 Değişik İş sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği,

bu karar karşı Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın Bitlis Sulh Ceza Hâkimliği 2021/2673 Değişik İş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 14.03.2023 tarihli ve 94660652-105-13-28848-2021-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38936 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38936 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Somut olayda, istihbarat bilgisi üzerine anılan iş yerinde ve ikametinde gümrük kaçağı telefonların bulunduğu ve adli arama yapılabilmesi için izin verilmesi, yapılan arama sonucunda suça konu eşyalara rastlanılması halinde el konulması için kolluk tarafından Cumhuriyet savcısına bilgi verildiği, suça konu gümrük kaçağı telefonların elden çıkarılmasının kolaylığı gözetilerek Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında hakim kararı beklenmeksizin iş yerinde ve ikametinde arama yapılmasına karar verildiği, nitekim şüpheliden gümrük kaçağı 7 telefonun ele geçirildiği,

Hakimlikçe gecikmesinde sakınca bulunan hal bulunmadığı gerekçesi ile el koyma talebi reddedilmişse de, telefonların elden çıkarılma tehlikesinin varlığı halinde gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında arama ve elkoyma işlemi yapılmasına karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 127/1. maddesi ile Cumhuriyet savcısına tanınmış olduğu cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay içtihatlarında ve öğretide muhafaza altına alma ile elkoyma farklı kavramlar olarak kabul edilmektedir. İspat aracı ya da müsadereye konu eşya veya malvarlığı değerlerinin rıza ile teslim edilmesi muhafaza altına alma, bu tür eşya ya da malvarlığının rıza ile teslim edilmemesi hali ise elkoyma olarak adlandırılır.

Muhafaza altına almada, elkoymadan farklı olarak, eşyanın ya da malvarlığının koruma altına alınması için hâkim kararına ya da Cumhuriyet savcısı veya kolluk amirinin yazılı iznine gerek yoktur. Somut olayda ise kolluk kuvvetleri tarafından sanığa ait iş yerinde ele geçirilen suça konu telefonların alınmasına sanık tarafından rıza gösterilmediğine ilişkin bir delil dosyada bulunmamaktadır.

Dolayısıyla kolluğun yapmış olduğu müsadereye konu eşyanın muhafaza altına alınması olup, 5271 sayılı Kanun'un 127/3. madde ve fıkrası uyarınca hâkimin onayına sunmaya gerek bulunmadığından yerel mahkeme kararının sonucu itibarıyla doğru olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR