Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15385 K.2025/5772

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece İzmir 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 05.10.2020 tarihli ve 2019/361 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararı ile sanığın 566 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52,62,58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2021/2240 Esas, 2022/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-b bendi uyarınca beraatine ve suça konu ürünlerin zoralımına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın usule, yasaya ve maddi gerçeğe aykırı olduğuna, İlk Derece Mahkemesinin sanığın cezalandırılmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olduğuna, bu hususun bilirkişi raporlarıyla da sabit olduğuna, sanığın katılan adına tescilli markayı taşıyan taklit ürünü ...'e satması eyleminde mağdurları farklı olan dolandırıcılık ve marka hakkına tecavüz suçlarının unsurlarının oluştuğuna, sanığın cezalandırılması ve suça konu eşyanın imhası yönünden de karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 12.11.2015 tarihli kolluk tutanağına göre sanığın katılan adına tescilli markayı taşıyan taklit eşyaları çeşitli kuyumculara sattığı ve satmaya çalıştığı iki adet bileziğin düşük ayarda olduğunun belirlenmesi üzerine şikâyetçi firma yetkilisi ile yapılan görüşmede 10.11.2015 tarihinde Aydın ve İzmir illerinde bulunan iki farklı kuyumcuda dolandırıcılık eylemi gerçekleştiği belirtilerek tutanak düzenlendiği,

13.11.2015 tarihli CD izleme tutanağı, aynı tarihli eşkal tutanağı, katılan firma temsilcisinin kuyumcular tarafından satın alınarak kendilerine gönderildiğini beyan ettiği iki adet parçalanmış ürünün muhafaza altına alındığına dair tutanağın dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın suça konu eşyaları dolandırıcılık suçunda kullanmak üzere bulundurduğu, suçun unsurlarının oluşmadığı ve marka hakkında tecavüz saikiyle hareket etmediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de, bilirkişi raporu ile suça konu ürünler üzerinde katılan adına tescilli markanın iktibas yaratacak şekilde kullanıldığının tespiti, sanık savunmaları, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti gerekirken sanığın mağduru,

konusu ve korunan hukuki değeri farklı olan dolandırıcılık suçunda kullanılmak üzere suça konu taklit ürünleri bulundurduğu şeklinde yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2021/2240 Esas, 2022/76 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. madde ve fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi