Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/7419 K.2023/8591

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2010 tarihli ve 2010/407 Esas, 2010/640 Karar sayılı kararı ile sanığın 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2.Antalya

28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli yazısı ile mahkemenin, 29.04.2014 tarihli ve 2014/182 Esas, 2014/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 09.02.2014 tarihinde işlediği alkol etkisi altındayken araç kullanma suçundan 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığının bildirilmesi üzerine, denetim süresinde işlenen suç nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak Antalya

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli ve 2015/893 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, sanığın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/566 Esas, 2020/698 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 5.Antalya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/44 Esas, 2022/190 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mahkûmiyet kararının yerinde olmadığına, dava zamanaşımı sürelerinin tahakkuk ettiğine ve re'sen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı görevlilerince Volkan Kaymaz'a ait hediyelik eşya üzerine kurulu iş yerinde yapılan bandrol denetiminde, iş yerinin standında satışa arz edilmiş vaziyette 39 adet 125'er gramlık taklit bandrollü nargile tütünü ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Volkan Kaymaz'ın kolluk ifadesinde; dava konusu nargile tütünlerini Antalya ilinde faaliyet gösteren Şenol Gıda adlı firmadan satın aldığını, kendisinin de mağdur edildiğini belirterek nargile tütünü alımına dair ...Gıda tarafından tanzim edilmiş, 03.04.2010 tarihi A- 009983 ve ....seri numaralı faturaları dosyaya ibraz etmesi üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca .... hakkında 18.05.2010 tarihli ve 2010/45494 soruşturma numaralı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek soruşturma evrakının 18.05.2010 tarihli ve 2010/45494 soruşturma numaralı yetkisizlik kararı ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

Şenol Gıda firmasının yetkilisi ...'nın savcılık ifadesinde. Volkan Kaymaz'ın sunduğu faturaların firması tarafından düzenlendiğini, dava konusu nargile tütünlerini kardeşi İbrahim ...'ya ait ... Tütün adlı firmadan alarak, aldığı şekliyle satmakta olduğunu belirterek nargile tütünü alımına ilişkin ... Tütün ve Tütün Mamülleri, El Sanatları, Hediyelik Eşya, Nargile, Deri, Tekstil Ltd.

Şti. tarafından düzenlenmiş 22.09.2099 tarihli ve A- 001481 seri numaralı ve 19.10.2019 tarihli ve A- 001482 seri numaralı irsaliyeli faturaları ibraz ettiği, İbrahim ...'nın savcılık ifadesinde; ...Tütün ve Tütün Mamülleri, El Sanatları, Hediyelik Eşya, Nargile, Deri, Tekstil Ltd.

Şti. firmasının sahibi olduğunu, 22.09.2099 tarihli ve .... seri numaralı ve 19.10.2019 tarihli ve A- 001482 seri numaralı irsaliyeli faturaların şirketine ait olduğunu, faturalara konu tütünleri kardeşi ...'ya kendisinin sattığını, tütünleri ham olarak alıp sos ve meyve aroması katıp paketleyip piyasaya sürdüğünü, taklit bandrol kullanmadığını belirttiği,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.09.2010 tarihli ve 2010/18493 Esas numaralı iddianame ile sanık ... ve hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı devam eden inceleme dışı sanık İbrahim ... hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 3.Sanık ... ve inceleme dışı sanık İbrahim ...'nın savunmalarının savcılık ifadeleri ile aynı doğrultuda olup, inkarda bulundukları anlaşılmıştır. 4....

Tütün ve Tütün Mamülleri, El Sanatları, Hediyelik Eşya, Nargile, Deri, Tekstil Ltd. Şti. Firmasına ait 21.04.2008-21.04.2013 tarihleri arasında geçerli Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu (TAPDK) üretim izni uygunluk belgesi ve bandrol alımına ve imhasına ilişkin evrakların dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile deneme süresi içinde işlenen suç tarihi arasında 3 yıl 16 gün süre ile dava zamanaşımı süresinin durduğu ve buna göre atılı suç bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin tahakkuk etmediği anlaşıldığından sanık müdafiinin bu konudaki temyiz itirazı yerinde görülmemiş,

bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yukarıda Hukukî Süreç başlığı altında belirtilen beyanlar ve alım satımı ortaya koyan fatura içeriklerine göre; taklit bandrollü nargile tütünlerinin, nargile tütünü üretim iznine sahip inceleme dışı sanık İbrahim ... tarafından piyasaya sürüldüğü, sanık ...'nın satış yetkisi bulunan firmadan satın aldığı nargile tütünlerinin üzerlerindeki bandrollerin taklit olduğunu bilebilecek durumda olmadığı cihetle;

sanık İbrahim ...'nın aşamalardaki savunmalarının aksine mahkûmiyetini gerektirir nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, Kabule göre de.

3.Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irat kaydına karar verilmesi yerine, sadece tasfiye edilmiş olanlar var ise onların müsaderesine karar verilmesi, 4.Sanık hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 ve 7242 sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kanun hükümlerine göre uygulama yapılmış olsa da sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen, katılma hakkı olmayan ve katılan sıfatını da almamış bulunan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması,

5.Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir'' şeklindeki açık hüküm ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 26.05.1935 tarihli, 111/7 sayılı "...yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 02.05.1966 tarihli, 4/3 sayılı "...tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleteceği belirtilerek,

sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini'' belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için,

yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği gözetilmeksizin kısa kararda yargılama gideri kısmı boş bırakılarak yargılama giderleri ile ilgili miktar açıklanmadan usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması,

V. KARAR