KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/9266 E., 2025/4810 K.·K Anunyararınabozma İnceleme Konusu Kanun Yararına Bozma
- Karar tarihi
- 25 Mart 2025
- Hâkimliği
- ...1. Sulh Ceza Hâkimliği
- Sayısı
- 2022/3451 Değişik iş
- Kabahatli
- ...İthalat ihracat San. ve Tic. Ltd. Şti.
- Kabahat
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet
- Karar
- Başvurunun reddi
- Yoluna başvuran
- Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
- Tebliğname görüşü
- İlgili kararın kanun yararına bozulması
Karar Metni
500 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 46/2-h maddesi uyarınca tek yönlü karayollarında ters istikamette araç sürülmesi eyleminden dolayı kabahatli ...İthalat ihracat San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında 1.823,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair...Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 21.03.2022 tarihli ve MA 88534131 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun...1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.06.2022 tarihli ve 2022/3451 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 21.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37607 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37607 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Trafik idari para ceza tutanaklarının aksi ispat edilinceye kadar geçerli oldukları ve tutanak muhteviyatının aksi ispat edildiği takdirde başvuru üzerine iptal edilebilecekleri; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28. maddesindeki usule göre de başvuruyu inceleyecek olan hâkimliğin, ortaya
koyulan bütün delilleri değerlendirilmesi sonucu başvurunun reddine veya idari yaptırım kararının kaldırılmasına karar verebileceği, dolayısıyla kabahatli tarafından ortaya koyulan ve anılan Kanun'un 28. maddesi kapsamında kalan yasal her türlü delil ile tutanağın aksinin ispat edilebileceği nazara alındığında;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar Hâkimlikçe trafik idarî para cezası tutanağının aksinin kesin delillerle ispatlanamadığından bahisle başvurunun reddine karar verilmiş ise de, başvuru dilekçesinde kabahatlinin, kabahat tarihi olan 21/03/2022 saat 03:10'da kabahatin işlendiği iddia edilen mahalde olmadığını, ikamet ettiği...
Sitesi otoparkına kabahate konu aracı ile 20/03/2022 saat 20:28'de giriş ve 21/03/2022 saat 09:12'de ise çıkış yaptığına ilişkin görüntülerin mevcut olduğunu beyan ederek, anılan sitenin güvenlik kamerası görüntülerini dosyaya sunmuş olması, buna karşın idare tarafından dosyaya sunulan 21/03/2022 tarihli PTS (plaka tanıma sistemi) görüntüsünün saatinin belirsiz olması karşısında, Hâkimlikçe söz konusu güvenlik kamerası kayıtlarının çözümü yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. '' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.
Hâkimlikçe kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/9266, K. 2025/4810, 25 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama