Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2709 K.2024/10058

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun kastının bulunmadığına, dava konusu sigaraları ülkeye kaçak yollardan soktuğuna veya başkalarına temin ettiğine dair delil bulunmadığına, verilen cezanın suça sürüklenen çocuğun aleyhine sonuçlar doğuracağına, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken verilmediğine ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde, kolluk görevlilerinin 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğu sokakta tabla üzerinde kaçak sigara satarken görerek müdahale ettikleri, müdahale neticesinde 9 paket ve 7 dal kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Bu olay nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Suça sürüklenen çocuğun savunmalarında kaçakçılık suçunu ikrar ettiği belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuğa, eylemine uyan 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, onsekizinci ve yirmiüçüncü fıkralarının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde kaçak sigara satmakta olduğu sırada suçüstü yakalanması, ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre; atılı kaçakçılık eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde,

ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" şeklindeki düzenleme ile etkin pişmanlık hususunda soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısına ihtarat yükümlülüğü getirildiği ve soruşturma ve kovuşturma evreleri için ayrı indirim oranları düzenlendiği, somut olayımızda suça sürüklenen çocuğa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı,

bu nedenle kovuşturma aşamasında gümrüklenmiş değerin 2 katını yatıran suça sürüklenen çocuğun cezasında 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5 inci paragrafından ''1/3 oranında indirim yapılarak 8 ay hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi çıkarılarak yerine ''1/2 indirim yapılarak 6 hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi,

hükmün 6 ncı paragrafından ''5 ay 10 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi çıkarılarak yerine ''4 ay hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, hükmün 7 nci paragrafından ''4 ay 13 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası'' ibaresinin çıkarılması'', yerine ''3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası'' ibaresinin eklenmesi, hükmün 12 inci paragrafından ''4 ay 13 gün hapis cezasının'', ''133 gün'' ve ''2.660,00'' ibareleri çıkarılarak yerlerine gelmek üzere hükme sırasıyla ''3 ay 10 gün hapis cezasının'', ''100 gün'' ve ''2.000,00'' TL ibarelerinin eklenmesi,