Karar Özeti
7. Ceza Dairesi 2026/742 E. , 2026/6286 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ: 22.10.2025 EK KARAR TARİHİ : 12.11.2025 SAYISI: 2025/3044 E., 2025/2133 K. SUÇ: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi EK KARAR : Temyiz istem
Karar Detayı
7. Ceza Dairesi 2026/742 E. , 2026/6286 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ: 22.10.2025 EK KARAR TARİHİ : 12.11.2025 SAYISI: 2025/3044 E., 2025/2133 K. SUÇ: 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi EK KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bozma Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/791 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sahat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın itirazın reddi kararı ile kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/11 Esas, 2020/495 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği, anılan karara yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarihli ve 2020/2901 Esas, 2021/2694 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2024 tarihli ve 2022/19 Esas, 2024/1320 Karar sayılı kararı ile 5846 sayılı Kanun'un 71/1, 5237 sayılı Kanun'un 43/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca kazanılmış hakkı da gözetilerek sanığın 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 13.12.2024 tarihli ve 2024/3032 Esas, 2024/2709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılmak suretiyle zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verildiği, anılan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvuru üzerine Dairemizin 19.06.2025 tarihli ve 2025/1892 Esas, 2025/9507 Karar sayılı ilâmı ile olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmaması nedeniyle yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. B.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.10.2025 tarihli ve 2025/3044 Esas, 2025/2133 Karar sayılı kararı ile 01.10.2024 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verildiği ve anılan karara yönelik sanık müdafiin temyiz isteminin 12.11.2025 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz istemi; Yargıtay bozma ilamından sonra Bölge Adliye Mahkemesince verilen ikinci kararın temyiz incelemesine tabi olması nedeniyle daire kararı kaldırılarak yeniden temyiz incelemesi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, istinaf mahkemesinin bozma ilâmı karşılanmadan ve yargılama konusu yayınlardan şirket ortağının sorumlu olmadığı dikkate alınmadan hüküm kurulması nedenleriyle infazın durudurulması, yeniden temyiz incelemesi yapılması ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizin 19.06.2025 tarihli ve 2025/1892 Esas, 2025/9507 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kurulan 22.10.2025 tarihli kararının temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine dair 12.11.2025 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.10.2022 tarihli ve 2021/10-249 Esas ve 2022/648 Karar sayılı kararında belirtildiği üzerine, Dairemizin 19.06.2025 tarihli ve 2025/1892 Esas, 2025/9507 Karar sayılı bozma ilâmı ile hem Bölge Adliye Mahkemesince hem de İlk Derece Mahkemesince verilmiş olan hükümlerin tamamen ortadan kalkacağı gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223. ve 230. maddeleri gereğince duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması gerekirken, ortadan kaldırılmış olan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi ile yetinilmesi hukuka aykırı bulunmuştur III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b. maddesi uyarınca takdiren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2026 tarihinde karar verildi.