KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2026/742 E., 2026/6286 K.
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi ASIL KARAR
- Tarihi
- 22.10.2025 EK KARAR
- Tarihi
- 12.11.2025
- Sayısı
- 2025/3044 E., 2025/2133 K
- Suç
- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi EK
- Karar
- Temyiz isteminin reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bozma
Karar Detayı
656 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Adana
3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2015 tarihli ve 2014/791 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sahat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın itirazın reddi kararı ile kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Adana
3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2020/11 Esas, 2020/495 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği, anılan karara yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarihli ve 2020/2901 Esas, 2021/2694 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde Adana
3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2024 tarihli ve 2022/19 Esas, 2024/1320 Karar sayılı kararı ile 5846 sayılı Kanun'un 71/1, 5237 sayılı Kanun'un 43/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca kazanılmış hakkı da gözetilerek sanığın 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi
10. Ceza Dairesinin 13.12.2024 tarihli ve 2024/3032 Esas, 2024/2709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılmak suretiyle zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verildiği, anılan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvuru üzerine Dairemizin 19.06.2025 tarihli ve 2025/1892 Esas, 2025/9507 Karar sayılı ilâmı ile olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmaması nedeniyle yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
B.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.10.2025 tarihli ve 2025/3044 Esas, 2025/2133 Karar sayılı kararı ile 01.10.2024 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verildiği ve anılan karara yönelik sanık müdafiin temyiz isteminin 12.11.2025 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz istemi.
Yargıtay bozma ilamından sonra Bölge Adliye Mahkemesince verilen ikinci kararın temyiz incelemesine tabi olması nedeniyle daire kararı kaldırılarak yeniden temyiz incelemesi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, istinaf mahkemesinin bozma ilâmı karşılanmadan ve yargılama konusu yayınlardan şirket ortağının sorumlu olmadığı dikkate alınmadan hüküm kurulması nedenleriyle infazın durudurulması, yeniden temyiz incelemesi yapılması ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.
Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizin 19.06.2025 tarihli ve 2025/1892 Esas, 2025/9507 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kurulan 22.10.2025 tarihli kararının temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine dair 12.11.2025 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.10.2022 tarihli ve 2021/10-249 Esas ve 2022/648 Karar sayılı kararında belirtildiği üzerine, Dairemizin 19.06.2025 tarihli ve 2025/1892 Esas, 2025/9507 Karar sayılı bozma ilâmı ile hem Bölge Adliye Mahkemesince hem de İlk Derece Mahkemesince verilmiş olan hükümlerin tamamen ortadan kalkacağı gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223. ve 230. maddeleri gereğince duruşma açılarak yeniden hüküm kurulması gerekirken, ortadan kaldırılmış olan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi ile yetinilmesi hukuka aykırı bulunmuştur
III. KARAR
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Sanik hakkinda 5846 sayili Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet sucundan yürütülen yargilamada, önce HAGB, sonra denetim süresinde suç islenmesi üzerine hükmün aciklanmasi, ardindan çesitli istinaf ve Yargitay bozma asamalari yasanmistir. Dairenin önceki bozma ilami üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, ortadan kalkmis olan ilk derece hükmüne yönelik istinaf basvurusunu esastan reddetmekle yetinmis; sanik mudafiinin bu karara yönelik temyiz istemi ek kararla reddedilmistir.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Yargitay bozma ilami ile hem Bölge Adliye Mahkemesi hem de ilk derece mahkemesince verilen hükümler tamamen ortadan kalkar; bu halde CMK 223 ve 230. maddeleri geregi durusma acilarak yeniden hüküm kurulmasi gerekir, ortadan kalkmis ilk derece hükmüne yönelik istinaf basvurusunun esastan reddiyle yetinilmesi hukuka aykiridir. Bölge Adliye Mahkemesince bozma sonrasi kurulan karar temyiz edilebilir oldugundan, temyiz istemini reddeden ek kararin kaldirilmasi gerekir. Karar metninde anilan Yargitay Ceza Genel Kurulu'nun 18.10.2022 tarihli ve 2021/10-249 E., 2022/648 K. sayili karari esas alinmistir.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Temyiz istemini reddeden ek kararin kaldirilmasi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararinin bozulmasi (CMK 302/2).
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Yargitay bozmasindan sonra alt derece hükümlerinin tamamen ortadan kalktigi ve yeniden durusma açilip hüküm kurulmasi gerektigi savunulmali; istinaf merciinin ortadan kalkmis ilk derece hükmüne dönerek istinaf reddi ile yetinmesi ve temyiz yolunu kapatan ek kararlar güçlü bozma/kaldirma nedenidir.