Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2529 K.2025/1088

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Antalya İl Mera Komisyonunun Antalya, ... ilçesi, ... mevkii, 629,91 hektarlık alanın Mera Kanunu'nun 5/b maddesi uyarınca mera olarak tespitine ilişkin 30.11.2007 tarihinde karar alındığını, bu alanda davacı şirketin maden arama, işletme ruhsatı ve izni sahibi olduğunu, ileri sürerek 30.11.2007 tarihli ve 40 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hukuki yararının olmadığını, zira davacının ruhsatlı olarak işlettiği alanın mera tahdit sınırları kapsamı dışına çıkarıldığını, ayrıca bir yerin maden sahası olarak ruhsat alması o yerin mera olarak değerlendirilmeyeceği anlamına gelmeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan karar sonrası hazırlanan tespit ve tahdit askı ilan cetveli ve ekindeki belgelerin 16.02.2009-18.03.2009 tarihleri arasında 30 gün süreyle askıya çıkarıldığı, bu sürede davacı tarafça yapılan çalışmalara itiraz edilmediği, Yasada öngörülen dava açma sürelerinin geçtiği, davacının davasını ayni bir hakka da dayandırmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davanın Hazine tarafından açılabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyeler tarafından da açılabileceği, somut davada ise kendisine maden ocağı işletme izni verilen davacının bu izinden kaynaklanan kişisel hakkına dayanarak Mera Komisyon kararının iptalini talep etme hakkının bulunmadığı,

davacının bu nedenle aktif dava ehliyetinin bulunduğundan söz edilemeyeceği, bunun yanı sıra mera komisyon kararının iptalinin, yararlanma hakkı bulunan belediyeye, köy tüzel kişiliğine veya Hazineye karşı yöneltilebileceğinden, Antalya Valiliği İl Tarım Müdürlüğüne karşı dava açılmasının da doğru olmadığı, bu hâli ile aktif dava ehliyeti olmadığı gibi davalı idarenin de pasif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu yerde maden ocağı işletme iznine sahip olduğunu bu nedenle de bu davayı açmak için taraf ehliyetinin bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mera tahsis komisyonu kararının iptali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR