Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/4701 K.2025/2613

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava konusu bağımsız bölümü 01.06.2017 tarih ve 23918 yevmiye numaralı satış işlemi ile satın aldığını; ancak davalılar tarafından haklı bir sebebe dayanmaksızın işgal edildiğini belirterek davalıların dava konusu bağımsız bölüme yönelik el atmasının önlenmesine ve taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tapu devrini yapan kişinin davalı ... olduğunu, davacının davalı ...'ye yönelik olarak bu şekilde bir dava açma hakkının bulunmadığını, davalı ...’ın aile konutunu davalı ...'e satmasının ardından kısa sürede ...'ya taşınmazın devrinin yapıldığını, gerçek bir satış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı taraflarca taşınmaza el atıldığının keşif esnasında tespit edildiği, davalı ... tarafından Antalya 6. Aile Mahkemesinin 2017/489 Esas VE 2018/676 Karar sayılı ilamı ile dava konusu taşınmaza yönelik tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş ise de, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 2019/12 Esas ve 2020/28 Karar sayılı ilamı ile Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verildiği ve hükmün Yargıtay 2. Hukuk Dairesince onandığı,

davalı ...'nin yargılamanın yenilenmesi talebinin bekletici mesele yapılması yönündeki talebinin ise Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle reddi ile davalıların taşınmaza yönelik el atmasının ayni veya şahsi hakka dayanmadığı gözetilerek davanın kabulüne davalının dava konusu taşınmaza el atmasının önlenmesi ile taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait bağımsız bölüme davalılar tarafından el atıldığı, davalılar tarafından davacının mülkiyet hakkına tercih edilebilecek ayni veya şahsi hakka dayalı üstün haklarının olduğunu kanıtlayamadığı,

davalı tarafça açılan tapu iptali ve tescil davasının Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle reddine karar verildiği ve kesinleştiği, eldeki davada kâl isteminin bulunmadığı dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesi tarafından yazılı şekilde mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle yasal olarak infaza engel olmayan olağanüstü kanun yolu olan yargılamanın yenilenmesi davasının ve Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvurunun sonucu beklenmeden el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davalı ...'ye dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı, 2. Taşınmazın son malikinin iyiniyetli olup olmadığı, satışın gerçek bir satış olup olmadığının incelenmediğini, 3. Bilirkişi raporunda hesap hatası bulunduğunu, 4. Tapu iptali ve tescile ilişkin dava ve ceza yargılamasının bekletici mesele yapılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR