Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/265 K.2025/4469

Mahkemece verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; maliki olduğu ... Mahallesi, ... Mevkii, 61 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazının genel yola bağlantısının olmadığını, ana yola ulaşım için Hazineye ait 12 37... parsel sayılı taşınmazdan geçmesi gerektiğini, bu nedenle belirtilen parsel üzerinden uygun bedel karşılığında geçit hakkı tesis edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Maliye Hazinesi duruşma beyanlarında özetle; delillerin toplanarak uygun güzergahın belirlenmesini ve davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; taşınmaz başında keşif yapılarak geçit kurulabilecek tüm güzergahların belirlendiği, bilirkişiler tarafından hazırlanan raporlarda en uygun güzergahın (A) harfi ile belirlenen güzergah olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, 12 37... parsel sayılı taşınmazdan 2,5 metre genişliğinde, 300 metre uzunluğunda toplam 750 metrekare olmak üzere davacı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisine, depo ettirilen 525,00 TL geçit bedelinin karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar vermiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz dilekçesinde; 1. Mahkeme kararının taraflarına yeni tebliğ edildiğini, kararın geç tebliğ edilmesinde bir kusurlarının olmadığını, 2. Karar tarihi ile tebliğ tarihi arasında yaklaşık 20 yıl geçtiğini, depo edilen geçit bedelinin aradan geçen zaman dikkate alındığında ekonomik değerini yitirdiğini, dolayısıyla geçit bedelinin günümüz koşullarına göre yeniden güncellenmesi gerektiğini, 3. Verilen kararın usul ve yasaya uygun olmadığını, en uygun güzergahın tespit edilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR