Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/15805 K.2011/2091

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kocası tarafından terk edilen mağdure ...ı'yı sokakta görmesi üzerine çaresizliğinden yararlanarak rızasını elde edip eve getiren sanık ...'ın diğer sanıklar ..., ..., ... ve ... ile birlikte mağdureye zorla fuhuş yaptırarak, tehdit, baskı ve şiddet uygulamak suretiyle ve fuhuş maksadıyla insan ticareti suçunu işledikleri anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün kısmen istem gibi (ONANMASINA), 16.3.2011 gününde insan ticareti suçunun nitelendirilmesi yönünden oyçokluğuyla, fuhuş suçu yönünden oybirliğiyle karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE

Mağdurun kendi rızası ile gelmiş olsa bile sonradan evde zorla tutulduğunu ve gitmesine izin vermediklerini bildirmiş olması karşısında; sanıkların bu eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 80. maddesinde öngörülen (barındırma) olarak nitelendirilemeyeceği, aynı Yasanın 109/2-3. madde ve fıkraları kapsamı içinde değerlendirilmesi gerektiği düşüncesi ile daire sayın çoğunluğunun insan ticareti suçuna ilişkin onama kararına katılmıyorum.