Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/10150 K.2023/7574

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beyşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.03.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır. 2.Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. 2.Sanık ...'nın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. 3.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; müştekinin çalıştığı mermer ocağına gelen sanıkların, müştekiye silah doğrultarak konteynırın içerisine doğru itekledikleri, kapıyı kilitlemeye çalıştıkları fakat müştekinin direnmesi üzerine eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanıkların bu suretle müştekiye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüste bulundukları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların üzerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte ve silahla gerçekleştirmeleri karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, tamamlanmış suçlar bakımından diğer şartları da sağlaması koşuluyla uygulama imkanı olan 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Dosya kapsamı, katılanın aşamalardaki anlatımları, adli rapor, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların av tüfeği ile katılanı tehdit ederek hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ettikleri, katılanın direnmesi üzerine eylemlerini tamamlayamayarak olay yerinden ayrıldıklarına dair ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... ve müdafinin, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri ve sanık ...' ın somut bir nedene dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/243 Esas ve 2011/348 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı bu nedenle sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı, sanık ...'ın adli sicil kaydı incelendiğinde; Ankara 20.Asliye Ceza Mahkemesi' nin 09.04.2009 kesinleşme tarihli 2008/894 Esas ve 2008/776 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı görülerek, 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 322 inci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/54 Esas 2009/226 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 16.09.2013 olduğu ve dava konusu olayda suç tarihinin bu tarihten önce olması nedeni ile tekerrür koşullarının oluşmadığı, ancak sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde; Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2008/920 Esas ve 2012/47 Karar sayılı ilamı ile aldığı 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin

gözetilmemesi Kanuna aykırı görülerek, 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 322 inci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Beyşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/143 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve müdafii ile sanık ...' ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının A bendinin tekerrür uygulanmasına ilişkin 9 uncu maddesinin çıkarılarak yerine "Sanığın daha önceden işlemiş olduğu Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2008/894 Esas ve 2008/776 sayılı ilamı ile aldığı 2 yıl 6 ay hapis cezasının 09.04.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

tekerrüre esas teşkil edeceği belirlenmekle Türk Ceza Kanununun 58 inci maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" cümlesinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının B bendinin tekerrür uygulanmasına ilişkin 9 uncu maddesinin çıkarılarak yerine "Sanığın daha önceden işlemiş olduğu Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2008/920 Esas ve 2012/47 Karar sayılı ilamı ile aldığı 2 yıl 6 ay hapis cezasının 06.03.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla,

tekerrüre esas teşkil edeceği belirlenmekle Türk Ceza Kanununun 58 inci maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,