Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/12231 K.2023/1530

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakaret, tehdit ve eziyet suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 ... maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında eziyet, hakaret ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların, farklı zamanlarda birden çok kere, katılanın ikametine gelerek, evini terk etmesi, terk etmezse kendisini öldürecekleri hususunda tehdit ettikleri ve hakaret ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Dosyada tanık olarak dinlenen katılanın eşi S.S.'nin alınan beyanında özetle, kendisinin yaşlı olduğu için dışarı çıkamadığını, bu nedenle olayları görmediğini ancak eşinden duyduğu kadarıyla sürekli eşini rahatsız ettiklerini bildiğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında tanık olarak katılanın eşi dışında dinlenen başka bir tanığın bulunmadığı, dinlenen tanığın da olayları eşinden duyduğunu beyan ettiği ayrıca sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik katılanın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR