Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/14254 K.2023/7050

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; tehdit suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 9 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin temyiz isteği; sübuta, yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın eylemlerinin kül halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna, tehdit suçundan ayrıca hüküm kurulmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın uyuşturucu temin etmek için kız kardeşi olan mağdureden para istediği, mağdurenin para vermemesi üzerine dördüncü katta bulunan dairenin dış kapısını kilitleyerek mağdureyi alıkoyduğu ve '' seni öldürürüm '' diyerek tehdit ettiği sonrasında anahtarı alıp aşağı inerek elindeki sustalı çakı ile mağdurenin aracının lastiklerini kestiği iddiasına ilişkindir.

2. 06/02/2016 tarihli olay görgü tespit tutanağında, polis memurlarının olay yerine gittiğinde balkonda bulunan mağdurun, sanığın daire kapısının anahtarını alarak kapıyı üzerlerine kilitlediğini beyan ettikleri ve sanığın polisler tarafından sakinleştirilmesi sonucunda anahtarı yere atması üzerine mağdurun daireden çıkarılmasına dair tutanak düzenlenmiştir.

3.Adana Kriminal Polis Labaratuvar Müdürlüğünün 23/02/2016 tarihli uzmanlık raporunda , adli emanete kayıtlı suç aletinin sustalı çakı olduğu, 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi anlamında yasak niteliği haiz olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı karan ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozma kararı verilmesi gerekmiştir.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dava konusu olayda, sanığın uyuşturucu temin etmek için kız kardeşi olan mağdureden para istediği, mağdurenin para vermemesi üzerine dördüncü katta bulunan dairenin dış kapısını kilitleyerek mağdureyi alıkoyduğu ve '' seni öldürürüm '' şeklinde tehdit ettiği olayda eylemin kül halinde cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı suç olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde eylemin bölünerek tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması Ceza Muhakemeleri Kanunu 225 inci madde birinci fıkrasına aykırı bulunmuştur.

V. KARAR