Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2020/14262 K.2023/7044

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hopa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi, kararın usul yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin gönül ilişkisi olan ... ile görüşmek için evine gittiğine, kapı açıkken eve girdiğine, mağdureyi kucağından kendi rızası ile bıraktığına, olayda tek başına olduğuna ve pişman olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz istemi, mağdurenin evinin kapı önene gittiğine ve sonra olay yerinden ayrıldığına, herhangi bir eylemi olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz istemi, müvekkilinin açık olan evden girdiğine, mağdurlara yönelik sözel davranışı dahi olmadığına, aleyhe delil bulunmadığına, adli sicil kaydı olmadığına, mağdurların şikayeti bulunmadığına, mağdurların zararı olmadığına yöneliktir.

4.Sanık ...'ın temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'ün mağdure ...'ı evlenmek maksadıyla kaçırmak istemesi üzerine olay günü diğer sanıklarla birlikte ve iki araçla mağdure ...'ın evinin önüne geldikleri, ilk olarak sanık ...'un yaptıkları plan dahilinde kendisini sağlık görevlisi olarak tanıtarak hile ile mağdurenin kapısını çaldığı, evde bulunanların mağdurenin yakınları olan diğer mağdureler ..., ... ve ... olduğunu öğrendikten sonra diğer sanıklara telefonla evin müsait olduğunu bildirmesi üzerine sanık ... ve sanık ...'un araçta beklediği,

diğer sanıkların ise arkalı önlü eve girdikleri, sanık ...'ün kendisini korumak için korkudan odaya kilitleyen mağdure ...'ın bulunduğu odanın kapısını tekmeleyerek kırmak suretiyle açtığı bu sırada diğer sanıkların da mağdureler ..., ... ve ...'ın kız kaçırılmasına engel olmamaları için kollarından tutup ve ağızlarını kapattıkları ve sanık ...'ün mağdure ...'ın odasına girdiği penceresinden dışarı atlayan mağdureyi kovaladığı, yakalayıp bir süre kucağında götürdüğü ancak tanık ...'ın görüp müdahale etmesi üzerine sanıkların kaçarak uzaklaştıkları iddiasına ilişkindir.

2.Tanık ... beyanında olay günü evinin önünde duvar ördüğü sırada ...'ın çay bahçesinde koştuğunu gördüğünü, peşinde sanık ...'ün olduğunu, yanlarına gidip ''sen bu kızı niye böyle kucaklayıp götürüyorsun, böyle işler yapma, başın belaya girer'' demesi üzerine sanık ...'in karşı koymadan kızı bırakıp gittiğini beyan etmiştir.

3.Mağdure ... hakkında alınan adli raporda, sağ kalçada, sol ayak bileğinde ve dizinde yaralanmalar olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

4.Olay yeri inceleme raporunda , olay yerindeki evin içerisinde sağdan ikinci odanın kapı camının kırık olduğu, kilit kısmının kırık olduğu tespit edilmiştir. Olay yeri fotoğrafları da dosya arasında mevcuttur.

5.11.01.2011 tarihli fotoğraf teşhis tutanakları dosya arasında mevcuttur.

6.25.01.2011 tarihli parmak izi incelenmesine dair tanzim edilen ekspertiz raporu dosya arasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamından olay günü sanıkların eve girmesinden sonra sanık ...'ün kendisini korumak için korkudan odaya kilitleyen mağdure ...'ın bulunduğu odanın kapısını tekmeleyerek kırmak suretiyle açtığı bu sırada diğer sanıkların da mağdureler ..., ... ve ...'ın kız kaçırılmasına engel olmamaları için kollarından tutup ve ağızlarını kapattıkları ve sanık ...'ün mağdure ...'ın odasına girdiği penceresinden dışarı atlayan mağdureyi kovaladığı,

yakalayıp bir süre kucağında götürdüğü ancak tanık ...'ın görüp müdahale etmesi üzerine sanıkların kaçarak uzaklaştıkları olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış suç niteliğinde olduğu gözetilmeksizin kanuni şartları oluşmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay ve olgular bölümünde açıklanan hususlar ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların üzerine atılı suçu işlediği sübuta ermekle mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda eleştiri konusu husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır .

V. KARAR