Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15695 K.2024/1068

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 7 yıl 6 ay hapis ve 30.00,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2017 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin,

duruşma açılmadan verilen, 12.04.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 9 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, haksız gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, savunma hakkının ihlal edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, Yapı Kredi Bankası tarafından gerçek kişilere teslim edilmek üzere çıkartılan 12 adet kredi kartının, katılan ... in sahip olduğu dağıtım şirketi acentesinde kurye olarak çalışan temyiz dışı sanık ... tarafından kart sahipleri yerine açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişilere teslim edildiği, 3 kişinin sanık ...'un işlettiği iş yerine giderek,

suça konu 12 adet kredi kartını fiziken, şifresiz olarak kullanıp toplam 10.600,00 TL olan alışveriş yaptıkları, bu şekilde sanık ...'un açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişilerin başkaları adına çıkartılmış kredi kartlarının kullanılması eylemine fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak ederek atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 7 yıl 6 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararları, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 9 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmak suretiyle yeniden mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, banka cevabi yazıları, bilirkişi raporu, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR