Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15945 K.2023/3613

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bafra Cumhuriyet Başşsavcılığının, 15.02.2016 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Bafra 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2017 tarihli kararının sanık ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 19.06.2017 tarihli kararı ile ''... 05.12.2016 tarihli celsede katılan Hazine vekiline bilirkişi raporuna karşı beyanda bulunmak üzere süre verilip duruşmanın 21.02.2017 tarihine bırakıldığı halde, taraflara haber vermeksizin re'sen 01.02.2017 tarihinde celse açılıp tarafların yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle iddia ve savunma hakkının kısıtlanması...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Bafra 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında Bafra Cumhuriyet Başşsavcılığının 05.04.2016 tarihli iddianamesiyle köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

suçundan açılan dava ile Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2016 tarihli iddianamesiyle köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan açılan davanın birleştirilmesine karar verilmiştir.

5. Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 2 kez 5 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen kaldırılarak yerine; ''...sanık ...'ın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçlarından mahkumiyetine ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince atılı suçtan sanık ...'ın beraat'ine, yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına..." ibarelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dava konusu olay, sanığın, Bafra İlçesi Kuşçular Mahallesindeki 145 ada, 7 parseldeki, köylünün hayvanını otlatmak için kullandığı mera arazisinin suç tarihi öncesinde yaklaşık iki yıldır gelir elde etmek için buğday ve mısır ekimi yapılarak kullanmak suretiyle açılan davada bilirkişi raporları ve sanığın ikrarı ile suçun sabit olduğu anlaşılmakla sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan davada, belediye sınırları içinde bulunan meraya tecavüzün hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca suç olmaktan çıkarıldığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.6360 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesi ikinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, sanığın suç tarihinde ve öncesinde köylünün ortak kullanımında meraya tecavüz ettiği sanık savunması, keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 250 inci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdii edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR