Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2151 K.2023/6251

1. Katılanın temyiz istemi yönünden

Katılan 22.02.2016 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır. 2. Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2012/442 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi, katılan ile aralarındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, lehe olan kanun maddesi belirlenmeden karar verildiği, lehe hükümlerin gerekçe belirtilmeden uygulanmadığı, katılan rızası ile ATM'ye gidip birlikte para çektikleri, zincirleme suç hükümleri uygulanarak ceza artırılmasının hukuka aykırı olduğu, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir. 2. Katılanın temyiz istemi, maddi zararın karşılanmasına yönelik herhangi bir karar verilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılan ile aynı apartmanda ikamet eden ve arkadaşı olan sanığın katılana ait kredi kartını habersiz bir şekilde aldıktan sonra bilgisi ve rızası dışında farklı tarihlerde harcama yaparak başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 17.11.2011 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek kredi kartını habersiz alan ve kullanan sanık hakkında şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.

3. Garanti Bankası A.Ş. 20.02.2014 tarihli yazı cevabında, 19.10.2011 tarihinde saat 13.09 da katılana ait olduğu beyanından anlaşılan 0536 ... nolu telefon numarasının 055******... nolu telefon ile değişiklik yapıldığı bildirilmiş, katılana ait 5549*******5017 nolu kredi kartından 07.08.2011 ila 06.10.2011 tarihleri arasında bir çok nakit avans çekildiği anlaşılan kredi kartı ekstresi yazı ekinde gönderilmiştir.

4. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının 29.05.2014 tarihli yazı cevabından, ilgili bankadan değişikliği talep edilen [TELEFON] nolu GSM hattının sanık ... tarafından kullanıldığı tespit edilmiştir.

5. Sanık, katılanın bilgisi ve talimatları doğrultusunda kredi kartını kullandığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan temyiz istemi yönünden

Katılanın yokluğunda verilip 22.02.2016, tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanın temyiz isteğinin, 1412 sayılı kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

Sanığın, katılanın evinden haberi olmadan aldığı kredi kartını kullanması karşısında hakkında nitelikli hırsızlık suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında katılan bilgisi ve rızası dışında aldığı kredi kartı ile harcama yapmak suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, ceza miktarı itibariyle lehe hükümlerin uygulanma şartlarının oluşmaması ve katılana ait kredi kartının farklı tarihlerde birden fazla kullanılması karşısında sanık müdafin lehe hükümlerin uygulanması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine dair yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Katılanın temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2012/442 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteminin,1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünün (B) açıklanan nedenlerle Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2012/442 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,