Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3638 K.2023/7680

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Atılı suçlamayı kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın piyasaya sürmek amacıyla sahte para muhafaza ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun, çiğ köfte dükkanına gelen sanık ve yanındaki suça sürüklenen çocuk İ.K.'nın dürüm alarak vermiş oldukları 50,00 TL'lik banknotun sahteliğini anlayarak kolluğa müracaat ettiği belirlenmiştir.

3. 23.11.2015 tarihli kolluk tutanağı ile mağdurun verdiği eşgal bilgilerine göre sanık ve yanındaki suça sürüklenen çocuk İ.K.'nın yakalandığı, sanığın yapılan üst aramasında mağdura verdiği aynı seri numaralı 3 adet 50,00 TL'lik banknotun ele geçirildiği, yol kenarına attığı cüzdan içerisinden de 12 adet iki farklı seri numaralı 50,00 TL'lik banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.

4. 23.11.2015 tarihli teşhis tutanağı ile mağdurun, kendisine 50,00 TL'lik banknot veren şahıs olarak sanığı kesin ve net olarak teşhiste bulunduğu belirlenmiştir.

5. T.C. ... Bankası İstanbul Şubesinin 01.12.2015 tarihli Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile 8 adet B256 145 999, 4 adet B444 636 248, 4 adet B658 158 444 seri numaralı 50,00 TL'lik banknotların sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

6. Suça sürüklenen çocuk İ.K. hakkında Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2016 tarihli ve 2016/113 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararı ile parada sahtecilik suçundan verilen cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu kararın 16.12.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hüküm fıkrasında sanığın isminin "..." yerine sehven "..." olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

2. Mağdurun anlatımı, teşhis tutanağı ve diğer kolluk tutanakları, ... Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, alışveriş yapmak suretiyle sahte paraları tedavüle koyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR