Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/37 K.2023/5166

Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafii 27.09.2021 tarihli dilekçesi ile 15.12.2015 tarihli kararda, beraat eden sanıklar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinden bahisle mahkemesinden ek karar talebinde bulunduğu, Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesi, 04.10.2021 tarihli ek karar ile dosyadan el çekilmiş olması nedeniyle bu talebin reddine karar verdiği, sanıklar müdafii tarafından 09.10.2021 tarihli dilekçe ile ek karara karşı istinaf başvuru talebinde bulunulması üzerine, dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de;

Mahkemece hüküm kurulduktan sonra yargılamadan el çekilmiş olacağı ve bu aşamadan sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, hükmedilse dahi hukuki değerden yoksun olacağı bu nedenle sanıklar müdafiinin 27.09.2021 tarihli dilekçesinin asıl karara yönelik temyiz başvurusu olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı usulen 15.12.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun(1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.09.2021 günü temyiz eden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,