Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5996 K.2024/1986

Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/383 Esas ve 2021/366 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İlgili kararın, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/135 Esas ve 2022/542 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılmış ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın katılanı otel odasında salt cinsel saldırı eylemiyle sınırlı olmayacak şekilde hürriyetinden yoksun kıldığı bu nedenle sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde para karşılığı cinsel ilişkiye girmek için anlaştığı katılanın rızası dahilinde gittiği otel odasından ayrılmak istemesi üzerine cebir kullanmak suretiyle otel odasından ayrılmasını engellediği bu sırada katılana yönelik olarak cinsel saldırı suçunu işlemeye çalıştığı, katılanın otel görevlilerinin gelmesi üzerine odadan çıktığı bu suretle de katılanı hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılan beyanı, olay günü katılan ve sanık hakkında düzenlenmiş olan adli muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler; özellikle sanık savunması ve katılan beyanı ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cinsel saldırı suçunun eylem süresini aşan şekilde mağdureyi hürriyetinden kısıtlamaya yönelik bir eylemi olmadığına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın eyleminin atılı suçun unsurlarını oluşturmadığının saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2022/135 Esas, 2022/542 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara