Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6212 K.2024/8583

Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesi' nin 21.09.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılan mağdur vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarih ve 2022/168 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 58 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın kanuna ve usule aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin bir delilin mevcut olmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğuna, tanık beyanları ile örtüşmediğine, re'sen takdir edilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kaynı olan ... ile sevgili olan mağdureyi, ... ile barıştırma bahanesiyle evine davet ettiği, kendi eşinin evde olacağını söylediği, eve gelen mağdurenin evde kimsenin olmaması nedeniyle çıkmak istediği sırada mağdurenin boğazından ve kolundan tutarak çıkmasını engelleyip, vücuduna dokunduğu, sanığın mağdureye karşı cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince; olay günü mağdurun kendi istek ve rızası ile sanığın evine gittiği, evde birlikte oturdukları sırada sanığın cinsel istismar eyleminde bulunduğu, sanığın mağduru evde zorla veya hileyle tuttuğuna ilişkin şüpheden öte mahkumiyete yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu haliyle sanığın müsnet kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince; "..sanığın evde yalnız olduğu bir sırada, bu durumunu gizleyerek mağdureyi evde karısı ...'ün de olduğunu, erkek arkadaşı ... ile buluşturup barıştıracağı hilesi ile evine çağırıp, mağdure geldikten sonra kapıyı kilitleyip, sanığın evde yalnız olduğunu anlayınca gitmek isteyen mağdurenin evden gitmesini engel olduğu, sonrasında mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği, mağdureyi bir süre daha evde tutup onunla tartıştığı, bu sırada eşi ...'ün eve gelmesi üzerine onu alıp dışarı çıkardığı,

bu şekilde sanığın üzerine atılı çocuğa yönelik, cinsel amaçla, hile ile kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından..." şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmü kaldırılarak katılana karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak, sanık savunmaları, mesaj dökümleri, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin, verilen kararın kanuna ve usule aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin bir delilin mevcut olmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili ve tutarsız olduğuna, tanık beyanları ile örtüşmediğine, yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

20. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarih ve 2022/168 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 10 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi