Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3294 K.2024/1542

Sanık hakkında mükerrer davanın reddine karar verilmesine rağmen, sanığın, mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle temyiz başvurusunda bulunduğu, red kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanığın temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Sanığın istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi hükmünde sanığın mahkumiyetine ilişkin kısım çıkartılarak, "aynı fiil nedeniyle, sanık için daha önceden verilmiş Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2021 tarih ve 2021/331 E., 2021/550 K. sayılı hükmünün bulunduğu anlaşılmakla.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7 maddesi gereğince mükerrir davanın reddine" karar verilmek suretiyle hükmün 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi ve aynı Kanun' un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz sebepleri; tarafına mahkumiyet kararı verildiğine, hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; sanık hakkında 01.03.2021 günü mağdur ...'e ait işyerinin kurşunlanması nedeniyle Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.06.2021 tarihli iddianamede müşteki beyanı, sanık savunması ve bilgi alma beyanlarından bahsedildiği, Cumhuriyet Savcısının eylemi kabulünden bahsedilmediği, yargılamaya konu edilen eylemin kabulünün iddianamede bulunmadığı, Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre hukuken geçerli kabul edilebilecek bir iddianamenin mevcut olmadığı,

bu iddianameye dayanılarak yargılama yapılmasının ve karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, yok hükmünde bir iddianame ve mahkeme kararı ile de yargılaması yapılmış ve hükmü kesinleşmiş bir eylemden sözedilemeyeceği, istinaf incelemesine esas Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı içerisinde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçundan düzenlenen 14.01.2022 tarihli iddianamede eylemin tarif edildiği, Cumhuriyet Savcısının kabulünün bulunduğu, bu iddianame üzerine Ordu

4. Asliye Ceza Mahkemesince 2022/64 Esas ile yapılan yargılama sonunda "sanığın genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine" dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunun kabulü ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiğine, bu nedenle usul ve esas yönünden kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Dava konusu olay, sanığın, suç tarihinde 21.00 sıralarında, Baretta marka tabanca ile meskun mahalde ateş etmek suretiyle korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü.

İlk derece mahkemesince; "...Sanığın olay tarihinde olay dışı olan ...'e ait dükkanı silahla ateş etmek suretiyle üzerine atılı Korku, Kaygı veya Panik Yaratabilecek Tarzda Silahla Ateş Etme suçunu işlediği..." sabit kabul edilerek 5237 sayılı Kanun' un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.

Bölge Adliye Mahkemesince;"...Dosya kapsamına göre mağdur ... ile aralarında önceye dayanan husumet bulunan sanığın olay tarihinde mağdurun işyeri önüne gelerek o an itibariyle kapalı olan işyerinin metal kepengine doğru hedef gözetmek suretiyle 4 el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı hakkında silahlı tehdit suçundan yapılan yargılama sonucunda beraatine karar verilerek yapılan suç duyurusu üzerine aynı eylem nedeniyle açılan davada eylemin vasıf yönünden bölünerek tehdit suçundan verilen ve kesinleşen beraat kararına rağmen ayrıca genel güvenliği tehlikeye sokmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulması..." hukuka aykırı olduğu

gerekçesiyle hüküm fıkrasından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin bölümler çıkartılarak yerine “Aynı fiil nedeniyle, sanık için daha önceden verilmiş Ordu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2021 tarih ve 2021/331 E., 2021/550 K. sayılı hükmünün bulunduğu anlaşılmakla. CMK'nın 223/7 maddesi gereğince mükerrir DAVANIN REDDİNE, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede. Mükerrir davanın reddine ilişkin kararın gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanığın temyiz istemi reddedilmiştir. B.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden yapılan incelemede. Sanığın 01.03.2021 tarihli eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla Ordu

6. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 06.10.2021 tarih ve 2021/331 Esas, 2021/550 Karar sayılı kesinleşmiş beraat kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında, 01.03.2021 günü mağdur ...'e ait işyerini kurşunlaması nedeniyle, Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2021 tarihli iddianamesinde, suç adı belirtilerek ve bu fiille bağlantılı anlatım yapılarak silahla tehdit suçundan dava açıldığı ve Ordu 6.Asliye Ceza Mahkemesinin usulüne uygun iddianame kabulü ile yapılan yargılama sonrasında 06.10.2021 tarihli ve 2021/331 Esas, 2021/550 Karar sayılı kararı ile "sanığın silahla tehdit suçundan beraatine, sanığın eyleminin TCK 170/1-c maddesi kapsamında değerlendirilmesi amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına" karar verilmiştir.

Yapılan ihbar üzerine bu defa Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında, aynı eylem nedeniyle genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan 14.01.2022 tarihli iddianame düzenlenmiş ve Ordu 4.Asliye Ceza Mahkemesince 20.01.2022 tarih ve 2022/64 E., 2022/90 K. sayılı karar ile eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun' un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen fiili oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla mahkumiyete ilişkin bölümler hüküm fıkrasından çıkartılarak "mükerrer davanın reddine" karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 inci maddesine göre hükmün konusunun iddianame ile dava konusu olan fiil ve fail olduğu gözönünde bulundurulduğunda sanığın eyleminin bir tek 01.03.2022 tarihinde mağdurun işyerine silahla ateş etme şeklinde gerçekleşen eylem olduğu ve bu eylemden dolayı sanığın Ordu

6. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2021/331 Esas sayılı dosyasında yargılandığı ve beraatine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, bu itibarla aynı sanık hakkında aynı eylem nedeniyle daha sonra açılan ve hatalı nitelendirme sonucu korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan yapılan yargılama sonucu mükerrer olarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu' nun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında.

"Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir." hükmünün yer aldığı, Ceza Genel Kurulu'nun 13.04.2010 tarih 2010/1-9 Esas, 2010/83 Karar sayılı kararında; konusu ve tarafları aynı olan suçun iki ayrı davaya konu edilmesi halinde, daha sonradan düzenlenen iddianame ile açılan ikinci kamu davasının, aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde olup, açılan bu ikinci kamu davasının 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince reddine karar verilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanık hakkında aynı eylemle ilgili mükerrer yargılama yapılamayacağından Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısının, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanığın temyiz istemi yönünden, Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun' un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/340 Esas, 2022/2505 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu