Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3747 K.2023/10733

Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği, itiraz yoluna tabi olduğu, itiraz merciince 22.12.2015 tarihli karar ile itirazın reddine karar verildiği ve temyizinin mümkün olmadığı.

Sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Karadeniz Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise, kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2-Karadeniz Ereğli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, cinsel taciz suçundan mahkumiyet; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise, kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık ... 'un temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecek ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2-Katılan vekilinin temyiz isteği ise, sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, suçun sabit olduğuna; cinsel taciz suçundan üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine; suça sürüklenen çocuk ... hakkında, kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, ailece sık sık görüştükleri komşuları olan katılan ... ...'ın kızı olan 11 yaşındaki mağdur çocuk ...'e, evlerinde bulunduğu sırada "Güzelsin, bizde kal." yazılı kağıdı verdiği, farklı zamanlarda da "Aşkım, bebeğim, yavrum, bizde kalsana." gibi sözler söylediği, olay günü ise, katılan ...

Kaçmaz'ın evine giderek çocukları olan mağdur çocuk ... ile bir buçuk yaşındaki bebeğini, izin alarak evine götürdüğü, çocukların eve getirilmesi nedeniyle eşi olan tanık N.Ş. ile aralarında çıkan tartışma üzerine temyiz dışı sanık ...'un, mağdur çocuk ...'i ittirdiği, o sırada eve gelen katılan ... ...'ın çocuklarını alarak evden ayrıldığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmüne yönelik yapılan incelemede 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, itiraza tabi olup temyiz kanun yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de bir karar verildiğinden bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

B.Sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına yönelik Mahkemenin kabulü karşısında.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

C.Sanık ... hakkında, cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede ise Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddenin birinci fıkrasında düzenlenen suç için öngörülen olağan zamanaşımı süresinin aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıl olduğu, bu sürenin hüküm tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar dolduğu tespit edilmiştir.

V. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki kasten yaralama suçu yönünden Sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği ve itiraz merciince de bir karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.

Sanık ... hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenle Karadeniz Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararında katılan vekilinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, C.

Sanık ... hakkındaki cinsel taciz suçu yönünden ise Gerekçe bölümünde C numaralı bentte açıklanan nedenle Karadeniz Ereğli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararında katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,