Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3930 K.2023/10500

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli kararıyla, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastaneleri'nden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kurul raporu alınarak sonucuna göre,

5271 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi ikinci fıkrası uyarınca zorunlu müdafii de atanmak suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve atılı suçu cinsel amaçla işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi beşinci fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün bozulmasına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 17.07.2012 tarihinde 15 yaşından küçük mağdure ile anlaşarak mağdureyi köyüne ve İstanbul iline götürmek suretiyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdure ile anlaşarak evlenmek amacı ile mağdureyi köyüne ve İstanbul iline götürdüğü, 18.07.2012 tarihinde babannesi A.S. tarfından mağdurenin kaçırıldığı iddiası ile polis merkezine şikayette bulunduktan sonra 26.07.2012 tarihinde sanık ile mağdurenin polis merkezine gelerek teslim oldukları, Adli Tıp

4. İhtisas Kurulunun 30.01.2023 tarihli 1034 Karar sayılı raporunda; sanığın olay tarihinde üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından cezai sorumluluğunun tam olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 4.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç cezaya hükmedilmesi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün altıncı,