Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2023/4051 E. , 2024/6014 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/317 E., 2023/307 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tari
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2023/4051 E. , 2024/6014 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/317 E., 2023/307 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2013 tarihli ve 2013/15487 Esas, 2012//186216 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin üçüncü ve altıncı fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2013/154 Esas, 2014/93 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun basit cinsel istismar suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ile cezalandırılmasına, cebir ve hile ile hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü, beşinci fıkraları ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Yargıtay 9 . Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli, 2021/24466 Esas ve 2022/3062 Karar sayılı karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçunun zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın düşmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden ise suçun nitelikli hali cebir ve tehdit unsuru yönünden gerekçe yetersiz kabul edilerek eksik araştırmadan bozma kararı verilerek dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. D. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2022/317 Esas, 2023/307 Karar sayılı kararı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun nitelikli hali olan cebir ve tehdit unsurunun oluşmadığı kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci, üçüncü ve beşinci maddeleri uyarınca mahkumiyetine kanunda tanımlı ceza ve arttırım miktarları ve suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun yaşı gözetilerek suça uyan 7 yıl 6 aylık zamanaşımını kesen son usuli işlemin hüküm tarihinden itibaren 10.10.2021 tarihinde dolduğu 5237 sayılı Kanunun 66 ncı ve 67 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun nitelikli halinin mevcut olduğu ve düşme kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediğine ilişkindir. IV. GEREKÇE Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde 3 yaş 3 aylık olan mağdure Seçil'i kucağına alarak mağdurenin teyzesinin evinden kendi evine götürdüğü, mağdurenin yaşı nazara alındığında sanığın eyleminde cebir unsurunun oluştuğunun kabülünün gerektiği ve 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve beşinci maddeleri uyarınca mahkumiyetine, kanunda tanımlı ceza ve arttırım miktarları ve suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun yaşı gözetilerek eylemin 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.04.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 10 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarih ve 2022/317 Esas, 2023/307 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2024 tarihinde karar verildi.